Lanzarote, tot een volgende keer.
Ze halen ons straks op, het waait, de maan is piepklein, alles staat klaar.
 |
| Klein hé |
Puerto del Carmen
Net of het heeft geregend deze nacht, de waterdruppels vallen van onze fietsen maar het zijn de wolken die er voor zorgen dat de lucht potdicht zit, ondanks de stevige wind die van de berg rolt. Ver gaan we niet vandaag, We stappen naar de bushalte, een beetje later voert de bus ons eerst naar Tías om een kwartiertje later uit te stappen in het centrum van de stad. Daarna heel rustig langs de kustlijn even op het strand daarna flanerend op de dijk. We genieten van de zon, het is hier duidelijk warmer als 8 km hogerop. Dat is goed om weten voor later.
 |
| Onderweg naar de bushalte |
 |
| Viviendo el Sueño! |
Playa Blanca
Busje komt zo.
Na een wandeling van 2 km staan we te wachten aan de halte op de bus die ons straks meeneemt naar Playa Blanca. straks, nee de bus is er al, stipt op tijd.
Een half uurtje later stappen we uit aan het Estación de Guaguas. Guaguas is het Lanzarotaans ( correct nederlands?) voor autobussen.
Rustig flaneren langs winkeltjes en de promenade. We wanen ons aan een of andere Engelse stad, je hoort bijna niets anders dan Engels. Ook wij worden steevast in het Engels aangesproken. In Playa Blanca vertrekt er om het halfuur een boot en een grote catamaran die voor de verbinding zorgen met Fuerteventura. Het is hier veel warmer dan bij ons tegen de bergwand.
 |
Muur van ronde stenen (deel ervan)    
|
Monumento al Campesino
Zelden of nooit doen we een bestemming voor de tweede keer, maar we vinden deze plaats uniek. We rijden langs een andere weg om onze bestemming te bereiken en terug te keren. En het is een betrekkelijke gemakkelijke route, behalve de start natuurlijk. En ook om een beter foto en filmpje te maken van de ondergrondse feestzaal.
Nationaal Park Timanfaya
Genoemd naar het eerste dorp dat verzwolgen is geweest door de vulkaanuitbarstingen in 1730.
Voor deze reis, letterlijk en figuurlijk het hoogtepunt. Tussen 1730 en 1736 heeft de lava afkomstig van de vele uitbarstingen zich verspreid over een oppervlakte van 174m2 gedurende 6 jaar. We fietsen eerst langs het bezoekerscentrum dat uitleg geeft over wat dat allemaal voor dit eiland betekend heeft en wat de kracht van vulkaanuitbarstingen met zich meebrengt. We fietsen 4 km verder tot aan de slagbomen van het centrum van de Vuurbergen. Nog een kleine 3 km hogerop waar zich o.a. een restaurant bevind, ingericht door César Manrique. Vanaf hier vertrekken de bussen die je door een apocalyptisch gebied van gestolde lava en een dertig kraters brengen.
Tijdens de rit houdt de bus even halt om van dichtbij rustig dit speciaal natuurfenomeen te bewonderen.
Buiten aan het restaurant houdt men demonstraties om te laten zien hoe heet het hier enkele meters onder de oppervlakte nog is.
De laatste 2 foto's zijn van onze dagtocht in Nieuw-Zeeland, de Tongarirocrossing of lopen langs kraters over een warme/hete ondergrond.
 |
| De stappers zijn bijna boven |
 |
| Campesinos |
 |
| Slechts 2 meter diep |
 |
| Vanuit de bus |
 |
| Vanuit de bus |
Puerto del Carmen
De natuur is in zijn nopjes, het heeft deze nacht behoorlijk geregend.
We laten de zwaartekracht zijn werk doen en sjezen tot Avenida de las Playas.
Een beetje sighteseeing, zo rustig aan tot voorbij de luchthaven richting hoofdstad Arrecife.
Te laat in de namiddag vertrekken naar ons verblijf langs een "altenatieve" weg. Dat was op zijn zachts gezegd een alternatieve weg, het slechtste van Patagonia is er niets tegen dit rot stuk, maar allee we zijn er toch geraakt. Niet voor herhaling vatbaar.
 |
Surfer komt aan  |
Lanzarote, tot een volgende keer. Ze halen ons straks op, het waait, de maan is piepklein, alles staat klaar. Klein hé In het vliegtui...
