Dag 9 Donderdag 5 februari 2026

 El Golfo - Las Salinas

Een retourtje El Golfo en terwijl we in de buurt zijn fietsen we verder naar de Salinas, waar zeezout gewonnen wordt door zeewater te laten verdampen. 

We rijden eerst een stuk op de LZ2  de drukke weg die eigenlijk het eiland van de ene met de andere kant verbindt. Heel druk, veel vrachtverkeer en ontelbare bussen en nog meer personenwagens, de meeste zijn huurwagens voor de toeristen. 

Het laatste stuk is alweer door het mysterieus lava landschap. Het heeft hier op Lanzarote serieus gedaverd, tussen 1730 en 1736 was zonder onderbreking de ene na de andere vulkaanuitbarsting. Ook nog een keer in 1824 was het raak.

Op foto ziet het er bijna allemaal het zelfde uit, maar als je erdoor fietst heeft het toch een bijzondere aantrekkingskracht. We fietsen naar El Golfo en zien vanaf een bepaald punt hoe de zee zich op de lava rotsen gooit. Waarschijnlijk hebben we iets gemist, wat verder  hogerop kun je er een turkoois meertje zien. Spijtig, we keren hier niet onmiddellijk weer. Verder fietsen we naar de Salinas, maar blijven op "hoogte", geen zin om te dalen en daarna te klimmen, trouwens ze zijn aan het werk in het bezoekers centrum. In de verte zie je de "hoopjes" vers gewonnen zeezout liggen.

En dat allemaal onder een prachtige blauwe hemel. 

 

De kamelentocht is voor overmorgen

                                       

 

Dag 8 Woensdag 4 februari 2026

La Santa

Het is maar zus en zo, de zon verstopt zich regelmatig maar voor deze tocht naar de andere noordelijke kust is het geen probleem, we kunnen zelfs in korte mouwen fietsen.

Niets echt speciaals te zien in La Santa, de weg ernaartoe door het lava landschap van het Nationaal Park is een spektakel op zich.

 

  

Dag 7 Dinsdag 3 februari 2026

Monumento El Campesino in de buurt van Mozaga

Eerst naar Tías. Door de velden over landwegen, op en neer maar rustiger dan via de LZ2, dat stuk is eigenlijk verboden voor fietsers.

Daarna volgt nog een flinke klim tot we op de weg komen die loopt van Yaiza naar Teguise.

Als je op Lanzarote bent mag deze plek (Monumento El Campesino) niet ontbreken op je Todo lijstje.

Het is duidelijk dat je hier de hand van Meester/Kunstenaar César Manrique in ziet. De contrasten, de ondergrondse feestzaal die je ook via een mooie trap kunt bereiken. Er is een restaurant, een museum die de landbouwer centraal plaatst en voor de handige dames en heren kan je diverse workshops volgen.

Er is een tentoonstelling van beelden die een mythologisch verhaal uitbeelden ( La Princesa ICO). Een realisatie van  Juan Brito.

 https://turismolanzarote.com/evento/juan-brito-y-la-princesa-ico/

 https://allesoverlanzarote.nl/monumento-al-campesino/

 

Inderdaad alles groen

Een trap, typisch César Manrique

Princesa ICO

Blik vanaf het monument

Dak van de eetzaal

 

 

 

Dag 6 Maandag 2 februari 2026

 Ter plaatste.

 

 

Poetsvrouw: “ Zie je het verschil niet”?

Ik: “Welk verschil”?

Poetsvrouw: “Maar allee zie je het verschil niet met vorig jaar”?

Ik: “Welk verschil moet ik zien van vorig jaar, we sliepen de andere kant van het eiland”?

Poetsvrouw: “Alles is zo groen, kijk om je heen, kijk naar de bloemen, overal die mooie kleuren”.

Het heeft dit jaar al behoorlijk geregend op Lazarote en daar zijn ze hier best tevreden over, na enkele kurkdroge jaren.

De Colombiaanse, de guitigheid zich zelfde, zet even de puntjes op de i.

Zo, ik ga niet meer zagen over het weer.

Het begon deze morgen heel lichtjes te miezeren, de donkere wolken slopen dichterbij richting kust.

Later kort de middag wagen we het erop, maar eenmaal boven, het zelfde als zaterdag, teug naar ons verblijf.

 

Dag 5 Zondag 1 februari 2026

 Naar Uga en een rondje Volcan del Cuervo

 

Een staalblauwe hemel, de zon is op post.

We hebben er vrede mee dat we telkens de puist van 11% op moeten als we het Nationaal Park en verder noordelijker Lanzarote willen bezoeken. Ook een bijna vergeten feit, sedert die smak tegen het openslaand portier in juli vorig jaar hebben we geen enkele keer een toertje van 30 km of meer gemaakt, dus zodoende werken we nu aan de conditie.

De weg naar Uga gaat afwisselend op en neer met links en rechts de restanten van vulkaanuitbarstingen.  Het gaat vlot, de chauffeurs zijn attent en passeren ons wanneer het veilig is. Het is hier ook de wijnstreek, Bodega La Garia is wel de bekendste. De wijnranken zitten verscholen in kuilen omringt door een muurtje van lavastenen. Uga is een klein dorpje, je bent er zo rondgefietst. Op het kerkplein staat sedert 2025 het standbeeld van Joaquim Rodriguez Cabrera, een worstelaar wereldberoemd in Lanzarote.

We maken een ommetje naar een uitgedoofde vulkaan, Volcan del Cueva. Vulkanische activiteiten hebben we gedurende onze vroegere reizen kunnen zien, zoals bij de Tongariro tocht, langs kleurrijke diverse gapende vulkaanmonden   https://www.tongarirocrossing.org.nz/ en in het Nationaal Park van IJsland "Þingvellir", met een been op de Amerikaanse tektonische plaat en met het andere op de Euraziatische plaat, de aarde scheurt daar werkelijk in tweeën. Enkele jaren na ons bezoek aan de vulkanen in Nieuw-Zeeland is zo een vulkaankrater 's nachts compleet de lucht ingevlogen.

 

 

 

Kitch? Onderweg bij "Bodega Stratvs"